هيچ گزارشى كه دلالت كند حضرت در دوران خلافت خود اين مصحف را نشان داده باشد نرسيده ، بلكه اخبارى ديگر بر دستور بر بسنده كردن به همان مصحف عثمانى رسيده است « 1 » ، حتى طبق روايت سليم ، حضرت به طلحه مىگويد : اگر به قرآنى كه گردآورى شده عمل كنيد از آتش مىرهيد و به بهشت در مىآييد « 2 » . در اين باره چه بگوييم ؟ از اين گذشته پس از فوت امام على عليه السّلام و سپرى شدن دوران بنى اميه و بهبود وضع علويان آيا اين امكان وجود نداشت كه ائمه عليهم السّلام اقدام به انتشار مصحف حضرت كنند و لا اقل قسمتى از اين كتاب را براى استنساخ در اختيار ديگران قرار دهند ؟ چرا فرزندان حضرت چنين كارى را نكردند . همانطور كه در گذشته اشاره كرديم ، مصحف امام تنها كلام الهى نبود تا فقدان و در دسترس نبودنش بر خلاف هدف اوليه نزول قرآن تلقى گردد و زحمات و تلاشهاى پيامبر گرامى بر باد رود و نبودنش موجب انحراف كلى و فراموشى ثقل اكبر و نابودى دين گردد . آنچه حضرت به نگارش در آورده بود ، افزون بر قرآن ، ذكر تأويل‌ها ، تفسيرها ، بيان شأن نزولها ، ناسخ‌ها و منسوخ‌ها بود . و اگر حضرت مىخواست آن را حتى در دوران خلافت خود در اختيار ديگران قرار دهد ، با وضعيتى كه براى آينده پيش بينى مىكرد ، احتمال اين بود كه در آن تصرف كنند و به خواست خود در آن تغييراتى ايجاد كنند ، چنان كه در قسمتهاى زيادى در روايات پيامبر چنين كردند « 3 » . بگذريم از اين احتمال منطقى و معقول ، كه در اختيار قرار داشتن

--> ( 1 ) - نك : مجلسى ، بحار الانوار ، ج 89 / 74 و 88 و بصائر الدرجات / 193 . ( 2 ) - كتاب سليم ، ج 2 / 659 ، خبر 11 . ( 3 ) - درباره چگونه برخورد كردن به حديث نبوى نك : ابوريه ، محمود ، اضواء على السنة